Rząd robi wszystko, by ochronić kraj przed recesją – argumenty za i przeciw

Aby uchronić narodowe gospodarki przed recesją rządy krajów Europu Zachodniej i Stanów Zjednoczonych wprowadzają specjalne plany mające na celu zahamowanie spadku produktu krajowego brutto. Osobiście jestem zdania, że gdyby nie interwencjonizm państw z sferę gospodarek to świat nie poradziłby sobie z globalnym kryzysem. Przykładów interwencjonizmu w ciągu kilku minionych miesięcy można podać kilka. Niewątpliwie najbardziej znany to Plan Paulsona, którego idea polega na wpompowaniu do największej gospodarki świata miliardów dolarów, by zapewnić jej miękkie lądowanie.

Innym przykładem może być nacjonalizacja banków, które znalazły się na skraju bankructwa wskutek inwestycji w toksyczne aktywa. Niemcy z kolei wpadły na pomysł, że będą nagradzać finansowo tych, którzy zdecydują się na zakup nowego samochodu, a stary przeznaczą na recycling. Mimo że pojawiają się głosy twierdzące, że już niebawem zobaczymy odbicie w światowej gospodarce rządzący powinni bacznie obserwować wydarzenia zachodzące w ekonomii. W tym artykule chciałbym przedstawić argumenty przemawiające zarówno za jak i przeciw teorii w myśl, której nasz rząd robi wszystko, by uchronić gospodarkę przed spowolnieniem.
   

Gospodarka Polski nie znalazła się w tak dużych tarapatach jak gospodarki węgierska, słowacka, litewska, krajów bałtyckich, czy chociażby niemiecka i brytyjska. Wobec tego działania naszego rządu w kontekście pakietów antykryzysowych nie są tak zaawansowane jak w wymienionych krajach. Teoria w myśl, której nie leczy się lekkiego przeziębienia antybiotykami jest jak najbardziej słuszna. Dlatego polski rząd słusznie deklaruje w razie potrzeby udzielenia gwarancji kredytowych i jednocześnie nie wpompowuje nadaremnie miliardów złotych do gospodarki, co niewątpliwie byłoby działaniem proinflacyjnym. Rząd kładzie duży nacisk na ułatwianie zdobywania środków unijnych oraz dąży do uelastycznienia rynku pracy. Mimo dużej pokusy nie obserwujemy jak na razie nieracjonalnego zwiększenia wydatków budżetowych, co sprawia, że deficyt biorąc sytuację, w jakiej obecnie znajdujemy się jest na w miarę stabilnym poziomie. Dopłaty do rat kredytów mieszkaniowych dla osób, które stracą pracę są już w zasadzie przesądzone.
   

Opozycja twierdzi, że realnych pieniędzy w pakiecie antykryzysowym rządu jest znacznie mniej niż wynika to z samego planu pomocowego. Mimo że program zwiększenia poręczeń i gwarancji dla przedsiębiorców przez BKG ma dobre założenia, to w rzeczywistości jego zakres jest zbyt mały i przede wszystkim działa on zbyt powoli. Przeciwnicy niskiego deficytu twierdzą, że cięcie wydatków budżetowych w dobie kryzysu jest mało rozsądne, gdyż powinno się finansować takie działania jak roboty publiczne, by podtrzymać słabnący popyt wewnętrzny. Dobrym rozwiązaniem wydaje się być dokapitalizowanie PKO BP, by ten rozruszał rynek międzybankowy. Państwo powinno również gwarantować pożyczki na tym rynku i skłonić banki do udzielania kredytów przedsiębiorcom. Rząd nie powinien również za wszelką cenę dążyć do jak najszybszego wejścia do strefy Euro, gdyż obecność w systemie ERM2 w kontekście dużych wahań na rynku walutowym i rosnącej dziurze budżetowej może okazać się zgubne w konsekwencjach.
   

Podsumowując uważam, że działania rządu polskiego w kontekście walki z kryzysem gospodarczym są wystarczające, aczkolwiek zastosowanie działań wymienionych powyżej z pewnością sprawiłoby, ze wzrost PKB byłby większy.

ireneusz

O Autorze
Artykuły