Prywatyzacja GPW

Prywatyzacja Giełdy Papierów Wartościowych to temat bardzo obszerny i co jakiś czas powracający w kontekście dyskusji na temat rozwoju polskiego rynku kapitałowego. Giełda Papierów Wartościowych została utworzona w 1991 roku i już wtedy opracowano strategię jej prywatyzacji zakładając, że nastąpi to w ciągu 2 lat. Od tamtego czasu minęło już 18 lat i GPW nadal nie jest w rękach inwestora branżowego. Obecne mamy do czynienia z procesem konsolidacji giełd na całym świecie i nie ma żadnych wątpliwości, że również nasz parkiet powinien pozyskać strategicznego sojusznika. Wśród specjalistów można spotkać opinie, że najlepszy moment na prywatyzację GPW „przespaliśmy”, są również ekonomiści twierdzący, że rodzimy parkiet należy sprzedać jak najszybciej, do rzadkości nie należą także opnie, iż z prywatyzacją należy poczekać do momentu wyjścia z kryzysu.

Niewątpliwie odwlekanie w czasie sprzedaży analizowanej instytucji sprawi, że cel, jakim jest budowa centrum finansowego regionu może zostać niezrealizowany. Nie ulega wątpliwości, że najgroźniejszym rywalem Warszawy w kontekście stworzenia wspomnianego centrum jest Wiedeń. Wyobraźmy sobie sytuację, w której inwestor branżowy postanowi współpracować z austriacką giełdą. Nie mam żadnych wątpliwości, że wówczas inne duże parkiety, które dziś przejawiają zainteresowanie naszą giełdą skierowałyby swoje inwestycje w zupełnie inny region Europy Środkowej. Oponenci twierdzą, że trudno będzie wyznaczyć cenę, po jakiej ma być sprzedana GPW. Ja osobiście twierdzę, że pewnym odniesieniem może być cena sprzedaż parkietów w Lublanie i Pradze. Co prawda są to podmioty mniejsze od GPW, ale bazowanie na cenie ich sprzedaży może być jednym z wyznaczników wartości naszego parkietu. Nie ulega również wątpliwości, że giełda, która ma status instytucji państwowej jest podmiotem, któremu trudniej zawierać strategiczne sojusze w porównaniu z instytucją prywatną.

Przeciwnicy prywatyzacji Giełdy Papierów Wartościowych twierdzą, że inwestor branżowy przejmując GPW będzie dążył do przeniesienia transakcji akcjami najbardziej płynnych spółek na rodzimy parkiet. Skutkiem takiej strategii z pewnością byłby spadek zainteresowania giełdą warszawską wśród zagranicznych podmiotów i tym samym pojawiłyby się trudności z pozyskaniem finansowania przez polskie spółki. Kolejnym minusem sprzedaży parkietu w tym momencie będzie fakt, iż w momencie, kiedy sprzedamy go na dnie bessy uzyskamy znacznie mniej kapitału niż w sprzedając GPW kilka lat temu podczas szczytu hossy.

Podsumowując prywatyzacja Giełdy Papierów Wartościowych jest korzystnym rozwiązaniem, jednak na skutek zaniedbań w przeszłości niepozbawionym wad. Przede wszystkim trzeba zadbać, aby nie doprowadzić do marginalizacji rodzimego parkietu podczas procesu akwizycji.

ireneusz

O Autorze
Artykuły